Bana göre Masumiyet Müzesi, bir aşk hikâyesinden ziyade oldukça açık bir patolojinin anlatısıdır. Hatta öyle ki, Kemal bir gün Gülseren Budayıcıoğlu’nun kapısını çalsa, en az Kenan Baran kadar ilgi görebilirdi. Çünkü bu roman, sağlıklı bir duygudan çok, hastalıklı bir takıntının izlerini taşır.  Bu patolojinin merkezinde ise hiç şüphesiz Kemal vardır. Bana kalırsa Kemal’in Füsun’a saplanıp kalmasının temel…