Yolunu kaybetmiş bir ruhtu onunki. Kimse yardım edemezdi ona, kendinden başka. İçinde bir yerlerde kaybolmuştu; olaylar, insanlar artık anlamsız geliyordu. Hayat bu olamazdı. Sanki kalın parmaklıkların ardına koymuşlardı, nefessiz kalmıştı. Güneşini yitirmişti. Eski güzel günler, her gözlerini kapadığında imdadına koşuyordu. O anılar bir zamanlar gerçekten yaşanmıştı. Demek ki yeniden yaşanabilirdi. Böyle bir gerçeklik bir kez…